Państwa członkowskie wchodzące w skład Unii Europejskiej oraz stowarzyszenia EFTA uznają, że Eurokody pełnią funkcję dokumentów odniesienia w następujących zastosowaniach: 

• jako środek dowodzący zgodności obiektów budowlanych i konstrukcji z wymaganiami podstawowymi (Essential Requirements) Dyrektywy Rady 89/106/EWG w sprawie zbliżenia przepisów prawnych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących wyrobów budowlanych, w szczególności z pierwszym wymaganiem (ER 1) „nośność i stateczność oraz drugim wymaganiem (ER 2) „bezpieczeństwo pożarowe”,
• jako podstawa do tworzenia specyfikacji wchodzących w skład umów z zakresu zamówień publicznych dotyczących prac budowlanych i związanych z nimi usług inżynierskich,
• jako podstawy ramowe do tworzenia zharmonizowanych specyfikacji technicznych dla wyrobów budowlanych o znaczeniu konstrukcyjnym.

Eurokody stanowią zestaw najbardziej zaawansowanych zasad projektowania konstrukcji na świecie. Są źródłem metod projektowania opracowanych w transparenty sposób uwzględniający innowacje w projektowaniu konstrukcji. Eurokody są elementem zwiększającym możliwości wymiany handlowej wyrobów konstrukcyjnych i usług inżynierskich na rynku europejskim i światowym. Normy krajowe sprzeczne z Eurokodami powinny zostać wycofane do 2010 roku.

• Podejście strategiczne

Skuteczne wdrożenie Eurokodów wymaga wspólnego wysiłku i ścisłej współpracy uczestników rynku budowlanego: przedstawicieli władz krajowych, krajowych instytucji normalizacyjnych, stowarzyszeń branżowych, środowiska akademickiego i przedstawicieli przemysłu.

Program wdrożenia wymaga zastosowania podejścia strategicznego w następujących dziedzinach:

• zwiększenia świadomości na temat znaczenia Eurokodów i korzyści wynikających z ich wykorzystania,
• polityki implementacji i roli władz ustawodawczych,
• zagadnień technicznych i ich wpływu na branżę inżynierską, naukowców i środowiska akademickie,
• możliwości transferu wiedzy od ekspertów w dziedzinie Eurokodów do osób mających przeprowadzać szkolenia na szczeblu krajowym,
• dostępność (w odpowiednim czasie) materiału szkoleniowego. 

• Time Line – obowiązki władz krajowych i instytucji normalizacyjnych

Proces publikacji Eurokodów przez Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) został zakończony w maju 2007 roku. Wdrożenie EN/EC na szczeblu krajowym powinno zostać zakończone najpóźniej do 2010 roku. Pierwszą fazą procedury jest analiza końcowego projektu normy przez członków podkomisji i przedstawicieli władz. Po uwzględnieniu uwag podkomitet CEN dokonuje stosownych korekt i przekazuje projekt do formalnego głosowania. Kolejnym etapem jest zatwierdzenie Eurokodu przez CEN. Komitet organizuje głosowanie i ratyfikację dokumentu. Ustalana jest także data dostępności EN/EC (DAV – Date of availability).

Od chwili dostępności części Eurokodu władze krajowe i krajowa jednostka normalizacyjna powinny:

• dokonać tłumaczenia części Eurokodu na język obowiązujący w państwie członkowskim (okres przewidziany na tłumaczenie – 1 rok),
• ustalić parametry określane na poziomie krajowym (Nationally Determined Parameters – NDP) do stosowania na terytorium danego państwa (okres kalibracji krajowej – 2 lata),
• opublikować normę krajową wdrażającą Eurokod z Załącznikiem Krajowym,
• zaadaptować przepisy krajowe w sposób umożliwiający stosowanie Eurokodów na terenie danego państwa,
• wycofać sprzeczne normy krajowe do Marca 2010,
• promować szkolenia nt. Eurokodów.

Podczas okresu współistnienia Eurokody mogą być stosowane równolegle do „starych” norm krajowych.

Schemat czasowy wdrażania europejskich norm projektowania konstrukcji EN/EC.